بند آوردن خونریزی با فناوری نانوی پژوهشگران MIT

خونریزی غیر قابل کنترل، یکی از مهم‌ترین دلایل مرگ در میدان‌های نبرد است. روش‌های کنترل اولیه خونریزی متعددی تا پیش از این به کار می‌رفت، یکی از آنها استفاده از تورنیکه بود که روش مناسب و اصولی‌ای نیست و به علاوه در قسمت‌هایی مثل گردن، بهره‌گیری از این روش ناممکن است. در سال اخیر پژوهشگران به تکاپو افتادند که شیوه‌هایی برای کنترل خونریزی پیدا کنند، یکی از روش‌های جدید، پانسمان فیبرینی یا استفاده از چسب فیبرینی است که به خاطر طول تأثیر کم و همچنین واکنش‌های ایمنی، نامناسب تشخیص داده شد. روش دیگر استفاده از پودر زئولیت است که که این روش هم به علت امکان ایجاد سوختگی شدید و دشواری در هنگام وزش باد، روش خوبی نیست. برای کنترل خونریزی می‌شود از بانداژهایی که از chitosan -ماده‌ای از اسکلت خارجی حلزون مشتق می‌شود – استفاده کرد، این پانسمان‌های کارایی خوبی دارند، اما به خاطر اینکه تا کردن و شکل دادن آن متناسب با محل جراحت، دشوار است، این روش هم محدودیت‌هایی هم دارد.

روش دیگر استفاده از اسفنج‌های ژلاتینی است که قبل از گذاشتن روی جراحت آغشته به ترومبین مایع می‌شوند، از این روش گرچه می‌شود در اورژانس‌های بیمارستان‌های شهری استفاده کرد، اما در میدان‌های نبرد روش مناسبی محسوب نمی‌شود.

اما گروهی از پژوهشگران MIT، به رهبری پائولا هاموند، به این فکر افتادند که روش اخیر را تکمیل کنند، طوری که این اسفنج‌ها از پیش، ترومبین را روی سطح خود داشته باشند و نیازی نباشد که در میدان نبرد، آغشته به ترومبین شوند، برای این منظور، محققان، یک پوشش زیستی در مقیاس نانو ساختند که متشکل از دو لایه متناوب است.

ترومبین یک پروتئین خونی است که وقتی فعال شود، روند تشکیل لخته و انعقاد و توقف خونریزی را باعث می‌شود. محققان در این تحقیق دریافتند که اگر ترومبین و یک ماده دیگر که از چای حاصل می‌شود و اسید تنیک tannic نام دارد، می‌توانند با هم پوششی ایجاد کنند که میزان زیادی ترومبین فعال داشته باشد.

این مواد به صورت اسپری روی اسفنج‌ها پاشیده می‌شوند و پس از اسپری شدن، اسفنج‌ها می‌توانند ماه‌ها آماده مصرف باشند. به این ترتیب دیگر نیازی نیست که به فشردن و پانسمان محل خونریزی اتکا شود و از آنجا که اسفنج به راحتی قبل شکل دادن و استفاده از نقاط مختلف جراحت است، استفاده از آن بسیار ساده خواهد بود.

در آزمایشاتی که روی حیوانات انجام شده است، فشردن بسیار ملایم اسفنج روی محل خونریزی در عرض ۶۰ ثانیه، خونریزی را متوقف می‌کرد. اسفنج‌هایی که حاوی ترومبین نباشند، دست‌کم به ۱۵۰ ثانیه زمان برای توقف خونریزی نیاز دارند. در همین آزمایش پانسمان با گاز نتوانست در عرض ۱۲ دقیقه، خونریزی را بند بیاورد.

پژوهشگران MIT این کشف خود را به همراه اسفنج‌هایی که به شیوه مشابه آغشته به لایه‌ای از آنتی‌بیوتیک ونکومایسین هستند، به ثبت رسانده‌اند و امیدوارند که در گام بعدی اسفنج‌هایی بسازند که به طور همزمان هم ترومبین و هم آنتی‌بیوتیک داشته باشند.

نسل جدید پلیمرهای خود-درمانگر با سرعت بهبود ۶۰ ثانیه ای

احتمالا قبلا هم درباره مواد پلیمری که خودشان را ترمیم می کنند چیزهایی شنیده باشید. این مواد در صورت پاره شدن، به راحتی به درمان خودشان می پردازند و برای این کار هم تنها به ۳۰ دقیقه تابش اشعه ماوراء بنفش احتیاج دارند. این پلیمرها دارای حافظه بوده، شکل خودشان را قبل از آسیب به خاطر دارند و بعد از هرگونه آسیبی سعی می کنند دوباره به شکل قبلی برگردند

خبر بهتر هم اینکه محققان به تازگی توانسته اند زمان درمانگری را از ۳۰ دقیقه به کمتر از یک دقیقه کاهش دهند. پلیمرهای خود-درمانگر قبلی بر اساس ترکیبات آلی و باندهای شیمیایی فعالیت ترمیم را انجام می دادند، در عوض پلیمر جدید از باندهای کووالانت و حرارت برای این عمل بهره می برند.

در آزمونی که توسط Burnworth و تیم تحقیقاتی اش صورت گرفت، یک لایه از این پلیمر را به صورت فیلمی با ضخامت ۳۵۰ تا ۴۰۰ میکرومتر درآورده و سپس ۵۰ تا ۷۰ درصد ضخامت آن را برش دادند. آنگاه بخش بریده شده را طی دو بازه زمانی متوالی ۳۰ ثانیه ای در برابر اشعه ماورابنفش با طول موج ۳۲۰ تا ۳۹۰ نانومتر و قدرت ۹۵۰ مگاوات بر سانتی مترمربع قرار دادند. محل برش ترمیم شد! آنگاه برای مقایسه استقامت پلیمر ترمیم شده با پلیمر واقعی، از طیف سنجی اتمی استفاده کرده و دیدند که محل برش کاملا ناپدید شده است.

در صورتی که روزی این پروژه صنعتی شود، شاهد تحول بزرگی در صنایع مختلف (از پزشکی تا الکترونیک و نظامی) خواهیم بود. تصور کنید شکستگی موبایل تان به راحتی ترمیم می شود. یا فیبرنوری و کابل های اینترنتی که دیگر لنگر کشتی باعث قطعی یک ماهه شان نمی گردد. یا اندام های مصنوعی که به این راحتی خراب نمی شوند.

شما چه آینده ای را برای این پلیمر خود-درمانگر پیش بینی می کنید؟

پروتزها در دندانپزشکي

پرستودنتيكس (تخصص پروتزهاي دنداني)

پرستودنتيكس(تخصص پروتزهاي دنداني)، شاخه اي ازعلم دندانپزشكي است كه به بازسازي و حفظ عملكرد دهان، راحتي، سلامتي وزيبايي بيمار مي پردازد. بازسازي و ترميم دندان هاي طبيعي و يا جايگزينيدندانها و بافتهاي فك - صورت از دست رفته با جايگزين هاي مصنوعي، در حيطهعملكرد اين رشته است. هدف از ارائه اين مقاله معرفي اجمالي گوشه اي ازمباحث مطرح در گرايش بيومتريال رشته مهندسي پزشكي است. اميد است كه باتلاش متخصصين امر، بيش از پيش شاهد پيشرفت اين شاخه از علوم باشيم.

پروتزهاي دندان به دو دسته ثابت و متحرك‏، دسته بندي مي گردد :

پروتز ثابت:به اعضاي مصنوعيبدن پروتز گفته مي شود، منظور از پروتز در دندانپزشكي، دندانهاي مصنوعيهستند و پروتز ثابت به پروتزي اطلاق مي گردد كه برروي دندان يا دندانهايپايه چسب خورده و ثابت مي گردد. پروتز ثابت شامل ونير ، روكش و بريج (پل) است. روكش بر روي يك دندان تراش خورده سوار مي شود, بريج نيز بر رويدندانهاي پايه كناري قرار مي گيرد و شامل دندانهاي جايگزين شده نيز است.

ونيرها (veneer):امروزه ديگر دليلي ندارد كه فاصله بين دندانها يا دندانهاي رنگ گرفته،بدشكل و كج خود را تحمل كنيد. يك ونير كه روي دندانهاي شما قرار داده ميشود، اشتباه طبيعت و يا آسيب ناشي از يك صدمه را تصحيح كرده و به شما كمكمي كند تا لبخندي زيبا داشته باشيد ونيرها نازك بوده و پوسته هاييهستند كه با مواد همرنگ دندان براي هرفرد، بطور خاص ساخته مي شود تا سطحجلويي دندانها را پوشش دهد. آنها معمولاً در لابراتوار و توسط تكنسيندندانساز، از روي مدلي كه توسط دندانپزشك شما تهيه شده ، ساخته مي شود.
دندانپزشكممكن است به شما توصيه كند كه از بعضي غذاها و نوشيدني ها كه ونير شما رابد رنگ مي كند، مثل چاي و قهوه پرهيز كنيد. گاهي ممكن است ونير ترك بردارديا دچار شكستگي شود ولي براي اغلب افراد، زيبايي حاصل از كاربرد آن بيشترارزش دارد.

روكش (Crown):شما ممكن است براي پوشاندن يك دندان و بازگرداندن شكل و اندازه طبيعي آن،نيازمند روكش باشيد. يك روكش دندان، دندان شما را قويتر ساخته و ظاهر آنرا بهبود مي بخشد. وقتي ميزان كافي از نسج دندان براي نگهداري يك پركردگيوسيع باقي نمانده باشد، روكش مي تواندآن دندان را پوشانده و محافظت كند.
روكشها ممكن است براي اتصال يك بريج، محافظت از يك دندان ضعيف و يا ترميمدنداني كه قبلاً شكسته است، بكار روند. روكش‏‎, درمان خوبي براي دندانهايبدرنگ يا بدشكل است. همچنين براي پوشاندن يك ايمپلنت دنداني نيز استفادهمي شود.

بريج (Bridge):اگر شما يك يا چند دندان را از دست بدهيد، دچار مشكل در جويدن و صحبت كردنميشويد. دراين صورت بريج يكي از درمان هايي است كه با جايگزيني دندانهاياز دست رفته به حفظ شكل صورت و كاهش مشكلات جويدن كمك مي كند. بريج ثابت،دندانهاي از دست رفته را كه بين دندانهاي ديگر هستند، جايگزين مي سازد ونماي زيبايي دارد.
اين نوع ترميم ممكن است از طلا، آلياژها،پرسلن(چيني) يا تركيبي از اين مواد باشد و به منظور محافظت، به دندانهايمجاور كه به آنها دندانهاي پايه اطلاق مي شود، وصل شده و يا به روكش رويآنها متصل مي گردد. برخلاف بريجهاي متحرك كه ميتوان آنها را بيرون آوردهوتميز نمود، يك بريج ثابت فقط توسط دندانپزشك مي تواند برداشته شود. يكبريج ايمپلنت، دندانهاي مصنوعي را مستقيماً به استخوان فك يا زير لثه،بسته به نوع بريجي كه دندانپزشك تجويز كند، متصل مي نمايد. بنابراين بسيارمهم است كه دندانهاي باقيمانده تميز و سالم نگهداشته شود.

ايمپلنت:هيچ چيز جانشين دندانهاي سالم نمي شود. ولي وقتي شما دنداني را به دليلبيماري يا حادثه از دست داده ايد، بهتر است بدانيد كه راهي برايبازگرداندن لبخند زيباي شما وجود دارد. يك ايمپلنت دنداني ظاهرواحساسيشبيه دندان از دست رفته تان به شما مي دهد. دندانپزشك يك پايه يا فريمفلزي را زير لثه شما قرار مي دهد كه درست شبيه ريشه يك دندان به استخوانفك متصل مي شود. سپس دندانپزشك يك دندان جايگزين را روي ايمپلنت قرار ميدهد به نحوي كه شبيه وضعيت دندان اصلي خود شما به نظر آيد. اغلب بيمارانمعتقدند، ايمپلنت مطمئن و با ثبات است و آن را جايگزين خوبي براي دندان ازدست رفته شان مي دانند. ايمپلنت ها مي توانند جايگزين يك يا چند دندان ازدست رفته شوند. لازم به ذكر است كه ايمپلنت نياز به جراحي دارد، بنابراينبيماران بايد از نظر كلي در سلامت بسر برند، لثه هاي سالم داشته و استخوانكافي جهت محافظت ايمپلنت داشته باشند. در ضمن بايد مقيد به رعايت دقيقبهداشت دهان و ملاقاتهاي مرتب با دندانپزشك باشند.

مراحل جايگزيني ايمپلنت:ابتدا جراحي جهت قرار دادن پايه ايمپلنت انجام مي شود. جراحي تا چندينساعت ممكن است طول بكشد و سپس حداكثر 6 ماه وقت لازم است تا استخوان حولاين پايه رشدكرده و آن را محكم در برگيرد. بعضي ايمپلنت ها نياز به يكجراحي ثانويه دارند تا يك رابط (Post)،پايه را به دندان جايگزينمتصل كند. در ساير انواع ايمپلنت ها، پايه و رابط بهم متصل هستند و همزمانقرار داده مي شود.
پس ازچندين هفته كه لثه ها بهبود يافتند، مرحلهبعد شروع مي شود. دندانهاي مصنوعي ساخته شده و به قسمت رابط پايه متصل ميشوند. چون چندين بارامتحان دندانهاي مصنوعي جهت تنظيم دقيق وضعيت آنهالازم است، اين مرحله ممكن است يك يا دو ماه بطول بيانجامد.
جراحيايمپلنت ممكن است در مطب دندانپزشك (تحت بي حسي موضعي) و يا تحت بيهوشيعمومي در بيمارستان انجام شود. داروهاي ضد درد معمول و گاهي آنتي بيوتيكتجويز مي شود. دندانپزشك دستورات لازم جهت نحوه رعايت بهداشت دهان و نوعرژيم غذايي را به شما خواهد داد.

به طور كلي روشهاي متعددي براي جايگرين نمودن دندان از دست رفته رايج هستند :
1- ايمپلنت يا دندان كاشتني، كه تشكيل شده است از پايه اي كه عمدتاً از جنسفلز تيتانيوم بوده و توسط جراح در استخوان فك كار گذاشته شده و سپس بر رويآن دندان قرار مي گيرد.

2 - پروتز ثابت يا بريج، كه دندان جايگزين شوندهبه دندانهاي كناري با استفاده از تراش آنها چسبانده مي شود و غالباً از يكاسكلت فلزي روكش شده توسط چيني ساخته مي شود.

3 - پروتز متحرك، كه قابل گذاشته شدن و برداشته شدن است و از فلز كرم كبالت و يا آكريل (نوعي پلاستيك) ساخته مي شود.

دو مورد اول بعلت كارآيي بالا اهميت خاصي داشتهو بيمار احساس مي كند كه دندان از دست رفته اش را بازيافته است ولي موردسوم به علت گير غذايي، خطر بلعيده شدن و عوارض ديگر رضايت مند نبوده و فقطبه عنوان موقتي توصيه مي گردد و مورد استفاده و تجويز اصلي آن جايگزيننمودن تعداد زيادي دندان و فقدان دندانهاي پايه مناسب براي پروتز ثابت است.

 

کالیبراسیون دستگاه های پزشکی

پزشکان و کارکنان درمانی هنگامی می توانند مسئولیت حرفه ای ارائه خدمات پزشکی را با اطمینان بپذیرند که وسائل و تجهیزات پزشکی مورد استفاده دارای صحت و دقت لازم بوده باشند.
کالیبره کردن به مجموعه عملیاتی گفته می شود که در شرایط مشخص, رابطه ای مناسب را بین مقدار اندازه گیری و نشان داده شده یک مشخصه توسط وسیله مقدار واقعی کمیت آن مشخصه برقرار می سازد تا مقدار خطای نمایش و تنظیم مشخصه در محدوده تعریف شده قرار گیرد.
وسایل و تجهیزات پزشکی که مشخصه فیزیولوژیکی بیمار یا نمونه های گرفته شده از بیمار را برای تشخیص شرایط بیماری اندازه گیری می کنند یا انرژی خروجی مشخصی را برای درمان یا حفظ حیات بیمار اعمال می کنند, نیاز به کالیبره کردن دارند.
تخمین زده می شود حدود یک سوم از عوارض بیماری ها, مرگ و میرها و طولانی شدن دروه های درمان قابل اجتناب در سطح بیمارستان های کشور, مربوط به مسائل نگهداری و استفاده صحیح و به موقع از وسایل و تجهیزات پزشکی است.
البته منظور از کالیبراسیون انجام تست و آزمون های کمی قابل مقایسه در دستگاه ها است و آزمون هایی از قبیل تست انحراف قلم ثبات و ... جز تست های کیفی نگهداشت پیگیرانه PM محسوب می شوند که در صورت درخواست قابل انجام و در کنار تست های کالیبراسیون هستند.
شایان ذکر است در اینجا مفهوم آزمون کالیبراسیون به معنای مشخص نمودن وضعیت دستگاه از نظر صحت یا عدم صحت است و تنظیم یا تعمیر دستگاه را شامل نمی شود. البته توصیه می شود که پس از انجام تعمیرات حتما با انجام کالیبراسیون مجدد از صحت و سقم دستگاه اطمینان حاصل شود.

چه تجهیزات پزشکی نیازمند انجام کالیبراسیون هستند؟
1- وسایل و تجهیزات پزشکی که مشخصه فیزیولوژیک بیمار یا نمونه های گرفته شده از بیمار را برای تشخیص شرایط بیماری اندازه گیری می کنند.
2- تجهیزاتی که انرژی خروجی مشخصی را برای درمان یا حفظ حیات بیمار اعمال می کنند.

نمونه های تجهیزات نیازمند کالیبراسیون با توجه به تعریف بالا عبارتند از:
1- تجهیزات اندازه گیر و آنالیز پارامترهای خونی از قبیل اسپکتروفتومتر, بلاد گز آنالیزر, اتو آنالایزر و PH متر و ... تجهیزات نشان دهنده علایم حیاتی بیمار از قبیل انواع دستگاه های مانیتورینگ بیمار, الکتروکاردیوگراف, پالسی اکسی متر, کپنو گراف, مانیتور بیهوشی و انواع فشار خون سنج...
تجهیزات تصویر برداری از قبیل انواع دستگاه های رادیوگرافی ساده, پرتابل, رادیوگرافی دندان, ماموگرافی, رادیولوژی/ فلوروسکوپی و سونوگرافی و ...
2- تجهیزاتی که انرژی و یا مواد مشخصی را به بیمار اعمال کرده و یا تحویل می دهند. شامل الکتروشوک, الکتروکوتر, پمپ سرنگ و پمپ سرم, ماشین بیهوشی, ونتیلاتور, ماشین دیالیز هستند.
3- انواع سیستم های حرارتی و برودتی مانند اتوکلاو, فور, انواع انکوباتور آزمایشگاهی و نوزاد, و امر نوازد, بن ماری و حمام دمای ثابت و کرایو, فریزر و یخچال های دارای نشانگر دمایی و ثبات های دمایی.
انواع مانومترهای فشار از قبیل مانومترهای صنعتی مورد استفاده در تاسیسات بیمارستانی, مانومترهای کپسول های اکسیژن, انواع ساکشن دیواری و پرتابل و ...
انواع سیستم های سانتریفوژ ساده, یخچال دار, سروفیوژ, میکرو هماتوکریت و ...
انواع ترازوهای مکانیکی و یا دیجیتال بزرگسال و اطفال و نوزاد, ترازوهای مکانیکی و دیجیتال حساس آزمایشگای و ... انواع ابزارهای حجمی از قبیل نمونه بردار...
مهم ترین موضوع در عملکرد مطلوب یک سیتسم تائید کننده, تعیین ماکزیمم زمان بین دو تائید متوالی قطعات استاندارد اندازه گیری و وسایل اندازه گیری است. تعداد زیادی پارامتر بر طول زمان پریود مذکور تاثیر دارند که مهم ترین آن ها عبارتند از:
1- نوع وسیله اندازه گیری
2- توصیه های سازنده وسیله اندازه گیری
3- نتایج به دست آمده در کالیبراسیون های قبلی
4- تاریخچه تعمیرات و سرویس های انجام شده روی وسیله اندازه گیری
5- میزان استفاده و نحوه رفتار با دستگاه
6- میل به فرسایش و انباشتگی در نتایج
7- دفعات و مراحل و نوع عملیات و تست ها و کالیبراسیون های انجام شده در کارخانه یا آزمایشگاه عرضه کنند کالا و خدمات
8- دفعات بررسی مقایسه ای دستگاه با سایر وسایل اندازه گیری به ویژه قطعات استاندارد اندازه گیری
9- شرایط محیطی (درجه حرارت, رطوبت, ارتعاشات و غیره)
10- دقت مورد نظر اندازه گیری ها با وسیله
11- هزینه نتایج غلط حاصل از اندازه گیری ها توسط وسیله
هزینه تست و تائید وسیله نباید در تعیین طول زمان پریودهای تست نادیده گرفته شود. با توجه به فاکتورهای ذکر شده ملاحظه می شود که امکان تجویز لیستی از طول زمان پریودهای تائیدیه برای تمام وسایل اندازه گیری در سراسر دنیا امکان پذیر نیست. لذا بهتر است خط مشی های مشخصی که تعیین کننده زمان طول پریود است داده شوند و صحیح بودن و کفایت این طول زمان برای وسایل گوناگون و شرایط گوناگون کارکرد در عمل به اثبات برسند.
هنگام تعیین طول زمان بین دو تائیدیه باید به دو فاکتور متضاد اما اساسی توجه کرد:
1- احتمال قرار داشتن دقت وسیله اندازه گیری خارج از حدود مجاز و عدم انطباق وسیله با شرایط مطلوب کارکرد حداقل مقدار ممکن باشد.
2- هزینه های تست و تائید حداقل مقدار ممکن باشد.

مدیریت نگهداشت پیگیرانه تجهیزات پزشکی
لزوم توجه به مسائل محافظت فنی از دستگاه ها و برقررای سیستم منظمی که به امور نگهداری تجهیزات رسیدگی کند هم اکنون در جهان صنعتی به حد کافی احساس می شود. در جهت بهبود
بازدهی تولید و کارایی تجهیزات, لازم است فعالیت های مدیریت فنی در مراحل طراحی, ساخت, نصب و راه اندازی و بهره برداری در سیستم های صنعتی به عنوان یک بخش اساسی و بنیادی مورد ملاحظه قرار گیرند.

نگهداری پیشگریانه
لغت PM که مخفف Preventive Maintenance, به معنی تعمیرات یا نگهداری پیشگیرانه به مجموعه فعالیت هایی اطلاق می شود که در جهت افزایش کارایی و به تعویق انداختن بازه زمانی تعمیرات تجهیزات پزشکی اجراء می شود. این فعالیت ها شامل کنترل, بازرسی و بازبینی دوره ای کمی و کیفی دستگاه, بررسی وضعیت عملکرد آن, بررسی صحت و دقت خروجی های دستگاه (تست کالیبراسیون), بازبینی ایمنی جهت به حداقل رساندن خطرات ناشی از عیوب دستگاه به منظور حفظ جان بیمار و پرسنل و انجام فعالیت هایی از قبیل تمیز کاری, روغن کاری یا تعویض قطعاتی که دچار مشکل هستند, می شود.
در جهت افزایش کارایی و به تعویق انداختن بازه زمانی تعمیرات تجهیزات پزشکی, فعالیت های تحت عنوان نگهداری پیشگیرانه صورت می گیرد.
آن چه مسلم است انجام این فعالیت ها در هر دستگاهی نسبت به دیگری متفاوت است اما در یک نگاه کلی می توان این فعالیت ها را به دو دسته کمی و کیفی تقسیم بندی کرد.
در فعالیت های کیفی بیشتر به بازرسی و بازبینی عینی و بصری تجهیزات پرداخته می شود. به عنوان مثال بازبینی نمایشگرها و نشانگرهای دستگاه و حصول اطمینان از عملکرد صحیح آن ها, بازبینی کابل برق و حصول اطمینان از عدم نشتی جریان از طریق آن و ... قابل انجام است.
در فعالیت های کمی بیشتر اندازه گیری پارامترهای مختلف و بررسی صحت و دقت آن ها مد نظر است. به عنوان مثال تست خروجی دستگاه, تست میزان نشتی جریان بدنه دستگاه, تست مقاومت زمین و ... انجام می شود.
این فعالیت ها در قالب دستورالعمل های چگونگی اجرای نگهداری پیشگیرانه, فرم ها یا چک لیست های نگهداشت پیشگیرانه و سیستم نرم افزاری نگهداری پیشگیرانه ارائه می گردد.
دستور العمل های نگهداشت چگونگی انجام روند نگهداشت, چگونگی اندازه گیری خروجی های دستگاه, محدوده مجاز هر پارامتر و ... را توضیح می دهد.
در فرم PM سرویس های پیگیری و بازرسی های لازم برای هر کدام از تجهیزات پزشکی موجود در مراکز درمانی درج می شود که شامل موارد زیر است:


نام و مشخصات کامل دستگاه, محل استقرار دستگاه, تاریخ تهیه فرم, شماره تجدید نظر در مندرجات فرم, شرح عملیات بازدید, سرویس تنظیم انجام شده بر روی دستگاه, دوره متناوب انجام هر یک از عملیات (هفتگی, ماهیانه و...), مسئول انجام هر یک از وظایف محوله, تاریخ انجام فعالیت های مندرج در فرم, مدت زمان انجام فعالیت PM و محدوده مجاز هر فعالیت.
منبع:دانشجویان دزفول
مهندسی پزشکی مهندسی زندگی

عضویت در انجمن

برای عضویت در انجمن علمی دانشجویی مهندسی پزشکی-بیومتریال اصفهان طبق یکی از دوراهه زیر عمل کنید:

۱- مشخصات خود را به ترتیب نام و نام خانوادگی و شماره دانشجویی و رشته تحصیلی در لینک نظر بدهید زیر وارد نمایید

۲-همان مشخصات را به این ایمیل ارسال کنید:[e-mail]

با تشکر